Hoe was het met auto-emoties in de afgelopen Saab-jaren?

Als ik een oude Saab in het verkeer ontdek, ben ik blij. Ook als ik een klassieke Alfa, Lancia of Citroën zie. Ik pas zelfs op Engelse auto's en als een klant een luchtgekoelde Porsche op de parkeerplaats van de manager heeft staan, of een auto met de driepuntige ster, heeft er in ieder geval een spannend onderwerp. Er rijden steeds meer oude auto's op straat en je kunt ze zelfs in november spotten, wanneer de seizoensnummerplaten slapen.

Saab 9-3 Aero 2014 - Emotioneel?
Saab 9-3 Aero 2014 - Emotioneel?

Auto-emoties en oude tijden

Je kunt de ontwikkeling in de richting van autosentimentaliteit duwen, maar dat zou te kort schieten. Want klassieke auto's worden keer op keer bestuurd door mensen die jaren jonger zijn dan hun auto. Ik denk dat er twee dingen zijn die van invloed zijn. Er is de technologie die beheersbaar en betaalbaar is. Een gloeilamp is voor een paar € te vervangen, dit doe je zelf in een mum van tijd.

De olieverversing wordt gedaan door de werkplaats om de hoek, die niet de kosten berekent waarmee men het marmeren paleis van de merkdealer financiert. En je bent uit deze lijn van verbruik, woont en rijdt goedkoop en kent het lelijke woord afschrijving niet.

Dan is er als tweede reden de fascinatie voor techniek. Een oude auto is, zoals het spreekwoord zegt, authentiek. Je beleeft het rijden op zijn originele manier, oude auto's wekken emoties op. Als de high-performance turbo van een Saab aanslaat, kun je genieten van je kalme soevereiniteit, dan doet dat wat. Misschien krijg je kippenvel van het borrelende, stationaire geluid van een oude 900 en vind je het heerlijk als de Alfa V6 zijn lied zingt tegen zonsopgang.

Volgens de officiële interpretatie is dit allemaal iets van gisteren. Als je dat geweldig vindt, ben je niet up-to-date en prefereer je waarschijnlijk een goed stuk Limousin beef boven een Beyond Meat product.

Effectief en zielloos

Kan een elektrische auto qua emotionaliteit bijbenen? Het kan niet. Sommige van deze voertuigen vinden hun weg naar bekenden en de buurt. Ze leveren immers stof voor één gesprek. Ja, hij accelereert goed. Ja, het ligt goed aan de straat en is rustig. Oh ja, verbruikt meer elektriciteit dan geadverteerd (hier wordt een traditie voortgezet), en het geluid doet denken aan een tram (elektrische heftruck of stofzuiger, keukenapparaat, afhankelijk van het merk).

Dat zou gaan over het onderwerp elektrisch rijden. Er zijn geen verhalen van de reis naar de Provence, de mantel van stilte bedekt de laadstops en de zonsopgang in Toscane is maar half zo mooi als bij de oude Alfa.

Als er geen volledige systeemstoring is, hebben de buren dat al en moet de klantenservice van de fabrikant daarheen reizen, verder is er geen verhalend materiaal. Vergeleken met de klassieke verbrandingsmotor zijn elektrische auto's effectieve, maar zielloze, synthetische dozen.

De fabrikanten zijn zich daar natuurlijk van bewust. Je ziet ook het gevaar erachter. Want waar geen gevoel meer is, telt uiteindelijk alleen de prijs. Ze proberen het tegen te gaan. In sommige gevallen met een extreem hoog elektrisch vermogen, met software die punten zou moeten scoren bij een digitale rijervaring. Of met een stoer, technisch ontwerp dat ook zijn charmes kan ontplooien.

De poorten zijn nog steeds gesloten. Twee Saab 9-3 Aero 2014 wachten op ons.
De poorten zijn nog steeds gesloten. Twee Saab 9-3 Aero 2014 wachten op ons.

Auto-emoties in de afgelopen Saab-jaren

De huidige ontwikkeling nodigt uit om terug te kijken. Hoe was het met auto-emoties bij Saab? Vooral aan het einde, in 2014? Was er nog steeds fascinatie, of was alles in de GM-jaren door de Göta Älv weggespoeld?

Ik ben de zaak aan het onderzoeken, omdat ik de kans had om twee Saab 9-3 modeljaar 2014 door Frankfurt te rijden. De voertuigen zijn zeldzaam, niet alleen in Duitsland. De mogelijkheid om een ​​(normale) Aero te testen tegen de Hirsch Performance-versie komt niet vaak voor. In de nieuwe week zullen we licht werpen op hoe emotioneel de allerlaatste Saab was en of ze een kans op de markt hadden gehad.

Ik vertel ook over de plannen die NEVS in 2014 had. Ze waren ongebruikelijk, maar volgden een bepaalde logica die op het eerste gezicht misschien niet duidelijk is. Afgaande op een paar jaar afstand was het mooi geweest als ze hadden gewerkt. De miniserie over de laatste Saab en de plannen in de Stallbacka kunnen sterven Abonnees lees in de nieuwe week.

10 gedachten over 'Hoe was het met auto-emoties in de afgelopen Saab-jaren?"

  • Mijn mooiste Taunus was de 17M de Luxe, met de globe. Destijds was het een “hooischuurvondst”, mijn vader en ik hebben het gerestaureerd en op straat gezet. Het vernieuwen van de schuimstof bekleding en het vervangen van de vastgelopen motorzuigers, inclusief het frezen van de cilinder, evenals de linker achterlichtkap en het oppoetsen van de lak - dat waren mijn eerste ervaringen met oude auto's.
    Helaas heeft mijn vader hem een ​​paar jaar later verkocht wegens ruimtegebrek.

    LG
    Marie-Sophie

    Beantwoorden
  • Oh mijn god, wat een spanning aan het begin van de week... In afwachting 🙂!

    "Hij" bestaat nog steeds, de blauwe, authentieke DB 200 D van bouwjaar 1961.
    Afgelopen zondag haalde bovenstaande DB mij in Lüneburg in. Ik moest glimlachen en was blij met deze duurzaamheid. De "usual driver" zat ook achter het stuur. Vreugde om ze allebei weer te zien!
    Anders geniet ik altijd van een spontane SAAB-dosis ... 😉:
    9-3 (1) Coupé in Güstrow op 11.11. en een
    9-5 OG Sportkombi in Rothenhusen op 12.11 november
    Ik ben op de 15.11. gespannen!

    Beantwoorden
  • Goede vraag. Ik denk dat het een 17M P5 was.

    Beantwoorden
  • Ik sta versteld van mezelf, maar persoonlijk vind ik de 9-3 NG nu erg emotioneel. Zeker sinds ik een 4-cilinder aero heb gekocht. De lijnen zijn rustgevend en een meesterwerk van design. De motor en het chassis zijn verslavend. En de "muisbioscoop" van het dashboard, die ik ooit minachtte - is meer een vliegtuigcockpitgevoel dan in welke andere Saab dan ook. Er is hier al genoeg gediscussieerd over de milieuaspecten van de goed onderhouden oude voertuigen. Ik kijk uit naar de verslagen van volgende week. Ik heb ook kennis kunnen maken met de twee voertuigen uit Frankfurt. Geweldig is het enige dat erover kan worden gezegd. Als het om het onderwerp automatisch geschakelde en viercilinder 93 NG Aero gaat, wordt er ook gekookt achter de - nog - gesloten poorten van mijn "garage". Verslagen volgen. Fijne rest van de zondag

    De Lizi

    Beantwoorden
    • Ik weet precies wat je bedoelt, Lizi. Ondertussen voel ik me hetzelfde met mijn 9-3. Scandinavisch design, waarin sommige GM-onderdelen perfect zijn gemonteerd, comfort, dynamiek... .. Ik hou van de giek als je op de snelweg weer gas geeft om de linkerbaan sneller vrij te maken.
      Gisteren op de A39 naar Hamburg ... het nieuwe ABBA-album "Voyage" in de bij de auto passende cd-speler, ontspannen glijdend op 140 richting de Elbe. Een genoegen….

      Beantwoorden
  • Ja, vroeger dacht ik vaak aan de Rover of Jaguar, ik zou ook wel eens in de ene of de andere Volvo willen rijden/kopen. Op dit moment moet ik zelf beoordelen welk voertuig in aanmerking zou komen als ik niet meer met mijn SÄÄBen het interieur in zou kunnen rijden.

    Sinds het einde van SAAB ben ik uit de nieuwe autofabriek geweest, individueel en milieubewust.

    Maar het is nu jammer dat ik het vakje kon aanvinken waar ik wilde op de apparatuurlijst. Toen ik jonger was, moest ik meer naar de prijs kijken. In ruil daarvoor krijgen de SÄÄBe alles wat ze nodig hebben en wat voor hen beschikbaar is!

    Beantwoorden
  • Het is waar, de alledaagse klassiekers worden steeds populairder. Geen slechte ontwikkeling, vind ik. Klassiekers zijn duurzaam en worden doorgaans zeer zorgvuldig verplaatst. In het belang van het milieu.

    Beantwoorden
  • Heel leuk leesvoer voor zondag. Zo zie ik het ook. Gisteren nog kwam ik weer een Ford Taunus tegen, goed verzorgd en zeer de moeite waard. Ook kijk ik af en toe in mijn collectie brochures uit de jaren zeventig en tachtig. Het waren nog steeds auto's met gezichten. De presentatie van de brochures is het bekijken waard, ongeacht het merk.
    Fijne zondag.

    Beantwoorden
    • Grappig, gisteren ontmoette ik ook een goed verzorgde Taunus ten zuiden van Berlijn - heel licht grijs-beige. Het was de auto die tijdens deze reis de meeste positieve emoties bij mij losmaakte.

      Op een bijna lege parkeerplaats staat een gloednieuwe MB (heel kleine limousine. Bestaat de A-Klasse ook als limousine?) Omgedraaid en moeizaam naar een vrije parkeerplaats. Het piepte de hele tijd, maar hey, er werd geen hoofd gedraaid op de bestuurdersstoel. De technologie was het echt waard...
      Deze ontmoeting was gisteren het andere einde van mijn auto-emoties.

      Beantwoorden
      • Je moet zeggen welke Taunus. Velen werden Taunus genoemd, van de Buckel-Taunus van 1948 tot de
        Badkuip tot de 20M eind jaren 60. Ik heb tussen 3 en begin 1971 met 74 badkuipen gereden.
        Dat was 17M P3. 2 hadden een bank voorin (ideaal om te cruisen met 2 poesjes voorin) en 1 met 20M verstelbare stoelen (nog meer ideaal!).

        groeten
        b-lynx

        Beantwoorden

Laat een bericht achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met * gemarkeerd.