Project of schroot? Saab Sonett II-relikwie!

De hoekstenen: een sportwagen, vrij zeldzaam, traditioneel Europees merk. Duidelijke feiten die een auto-ongeluk wenselijk zouden kunnen maken. Als het overblijfsel van een vroege Porsche 911 te koop zou zijn in plaats van een Saab Sonett II, zou het snel worden opgehelderd. Maar een sonnet? Heeft ze wat nodig is voor het project?

Saab Sonnet V4 1968
Saab Sonnet V4 1968

Misbegrepen

Het Sonett II-project was vanaf het begin geen gelukkige ster. Er was een beter ontwerp van Sixten Sason, dat nu in het museum in Trollhättan staat. En er waren waarschuwende stemmen binnen Saab. Ondanks alle aanwijzingen koos het bestuur voor het ontwerp van Björn Karlström. En tegen je eigen ontwerper en betere kennis in.

In een laatste, wanhopige poging tekenden Björn Envall en Sixten Sason een ander ontwerp. Een welgevormde, kleine sportcoupé. Maar dat hielp ook niet, de raad van bestuur in de Stallbacka bleef bij zijn besluit. Uit principe, zoals ze vandaag zeggen.

En de problemen kwamen snel. Het gebrek aan ervaring van Karlström, het was het eerste ontwerp van de ontwerper dat het echt tot stand bracht, werd een probleem. Bovendien kreeg ASJ in Malmö de opdracht om de Saab-sportwagen te bouwen. Het bedrijf had eerder treinwagons gemaakt en had geen ervaring met de productie van auto's. Je kunt de misdaadthriller doen over het maken van Sonett II hier lezen.

Giftige mix

Met dit giftige mengsel is het geen wonder dat de commentaren in de autopers altijd onvriendelijk waren. Onzorgvuldig gemonteerd, doet denken aan een Engelse kitcar, dat was nog steeds leuk. De klanten zagen het niet anders, het aantal stuks bleef altijd achter bij de verwachting.

Bovendien had de Sonett als Targa op de markt moeten komen. Maar dit detail is verwijderd, net als de grote, te openen achterklep. Beide kenmerken, onderdeel van de oorspronkelijke specificaties, bleken te gecompliceerd bij de productie en zouden een negatief effect hebben gehad op de stabiliteit van de carrosserie.

Het werd echt slecht met de overstap naar de V4-motor. De geavanceerde tweetaktmotor had de Sonett II eerder een sportief, nerveus karakter gegeven. In vergelijking met de tweetakt beroofde de rustige V4 de sportwagen van elke sportieve ambitie. Hij bracht Sonett II letterlijk in slaap. Bij de V4 veranderde ook de toch al negatieve gewichtsverdeling. 60% van het gewicht zat al op de vooras van de tweetaktmotor, nu is het zelfs meer.

Project of schroot

In Dallas, Texas, is het relikwie een Sonnet II V4 verscheen. En hier rijst de vraag: project of schroot? Gebouwd in 1968, is het een van de 899 V4's die dat jaar de ASJ-fabriek in Malmö verlieten. Een klein aantal van een sportcoupé van een merk met een grote naam.

Maakt dat van het relikwie een project? De conditie is meer dan goed, wat bij een Porsche 911 geen probleem zou zijn. Integendeel, een 911 uit hetzelfde jaar heeft zes cijfers. Als Targa met een flinke premie. Zelfs als een wrak zou het vele malen het sonnet brengen.

Ja, Saab had opnieuw geen gebruik gemaakt van een kans in de jaren 60. Targa stond in de specificaties en werd niet geleverd. Toen, zoals we weten, werd het een sekte in Stuttgart en bij Porsche vieren ze hun Targa-verhaal tot op de dag van vandaag in steeds nieuwe, fantasierijke versies. Klanten betalen er graag royaal voor.

Dus hoe ziet het eruit? Geen Porsche - maar een Saab. Een verloren merk en een sportwagen die niet een van de hoogtepunten van Trollhättan is. Het relikwie van een voertuig, maar grotendeels compleet. Motor in onbekende staat en veel roest onder de plastic carrosserie. De voor- en achterruiten met scheuren, en bijna alles in een staat die werk vereist.

Een op de 899 - maakt het een kans of niet?

12 gedachten over 'Project of schroot? Saab Sonett II-relikwie!"

  • @Tim Weber kost $ 1.999

  • Nou, ik vind het sonnet, vooral nummer 2, erg mooi en ik zou ook iets uit de V4 kunnen halen. Maar helaas is alles in deze staat verloren, denk ik. Uiteindelijk is er niets dat er op de een of andere manier niet kapot uitziet of dat niet gelast of gerepareerd hoeft te worden en de motor heeft ook nieuwe onderdelen nodig en tja ... Het is jammer, maar ik denk niet dat iemand er voor zou willen zorgen. wat moet het ding nog kosten?

    4
    1
  • Als het te redden is, project dan (en neem daarbij afscheid van het idee om ooit al het projectgeld terug te zien). Sonett is cool, helaas een ontwikkelingstak van Saab die niet langer werd voortgezet na nummer 3.

  • Ik ben ook niet echt enthousiast over Saab Sonett II en III. Ik vind alleen Sonnet I opmerkelijk. Ik bewaar dit sonnet liever als rotzooi en stop het weg als een ‘kroegvondst’. Misschien kan iemand nog iets als reserveonderdeel gebruiken.

    4
    2
  • Vrij negatief ...

    wat hier tot nu toe is opgemerkt. En nu wordt het tegelijkertijd erger en beter.

    Aan de ene kant zie ik alles op dezelfde manier. Aan de andere kant zie ik het sonnet als een authentiek kind van zijn tijd met de status van een zeldzaamheid.

    Tussen 1950 en '70 plus werd een reeks afgeleiden van serietechnologie gebouwd als sportwagens. Wat ze allemaal gemeen hebben, is dat je minder nut krijgt voor meer geld.
    Soms hebben de automerken 5 pk meer uit de motoren geperst, maar vaak hebben ze zelfs afgezien van dergelijke cosmetische maatregelen.

    Ze vertrouwden volledig op verminderde gewichten en windweerstand om de interne concurrentie op het gegevensblad te overtreffen. 155 km / u in plaats van 150 was soms voldoende om als "sportwagen" te kwalificeren.

    De meeste 'sportwagens' van toen kunnen niet worden gemeten aan de normen van onze tijd. Zelfs in hun tijd waren ze hopeloos inferieur aan veel limousines. Dit geldt zelfs voor Porsches, die de champagnekurken laten knallen als ze 190 km / u kraken - al hingen ze nog alleen op de rug van een paar bigwigs die op de achterbank met 193 km / u een krant lazen en sigarenrook in zijn chauffeur blies de nek.

    Een sonnet is een sonnet. Je hoeft het zelf niet te willen en je kunt er nog steeds blij mee zijn als je er weer een ziet. Dat heeft zijn (historische) rechtvaardiging.

    10
    1
  • Absoluut moeilijk. Ik denk dat Saab toen echt een kans heeft gemist. Hoe ik het ook draai, het sonnet is niet echt mooi. Ik ben bang dat het relikwie geen toekomst heeft. Hoe erg dat ook is. 🙁

    4
    1
  • Ik denk dat de opmerking van Hans S. ter zake komt, ook voor mij.
    Oud ijzer.

  • De Sonett, wat er ook gebeurt, zijn modellen die ik nooit als Saab zou identificeren zonder het Saab-embleem.

  • Een project op lange termijn

  • Emotioneel roept het sonnet meteen de associatie op van een levensbedreigende, gammele, razende zeepkist. Catharina zou veel beter zijn geweest. Voor mij persoonlijk staat Saab sowieso voor de latere modellen, die worden gekenmerkt door veiligheid, ingenieus praktisch design met hoge gebruikswaarde en turbomotoren.

    Maar elk dier heeft zijn eigen kleine traktatie! 🙂 Dat was toen een andere generatie. Het zou mooi zijn als er een minnaar gevonden kan worden met de nodige grote portie passie, enthousiasme, lef en geld.

  • Moeilijk, ik heb het sonnet nooit gewild. Ik vond ze altijd lelijk en ver verwijderd van de esthetiek van andere Saab-modellen. In mijn ogen onzin, zonder kans.

    8
    1
  • Mijn bewondering zou een "projectmanager" zijn voor dit project, uh, waarschijnlijk wrak zeker! Je moet veel begrip, kennis, kunde en uithoudingsvermogen hebben, ook financieel.

    Sonnet, ik weet het niet. Niet alles wat met Saab is geschreven, moet worden gewaardeerd. Ik hou niet van de Sonett en ik zie deze auto ook niet als een sportwagen.
    Laten we eens kijken wat de Saab-gemeenschap nog meer heeft voor meningen over het sonnet?!

Reacties zijn gesloten.