De Brabus-Saab - de geschiedenis herhaalt zich (niet) (2)

Het koetswerk van de Saab werd door Brabus alleen op details gewijzigd, waardoor, in tegenstelling tot de overigens geldende Bottrop-filosofie, de Saab zijn karakter heeft behouden. De luchtinlaat is bedekt met zwarte geperforeerde metalen platen en aan de buitenkant zitten ronde mistlampen. De uitlaatpijp is ovaal, gemaakt van roestvrij staal en iets groter dan het standaardmodel.

De banden bestaan ​​uit 225/45 radiaalbanden van Nokian, gemonteerd op in dit geval driespaaks velgen van OZ, die voorzien zijn van het SAAB/Scania embleem op een imitatie carbon schijf. De velgen doen denken aan de Saab-klassieker en passen daardoor naadloos in het totaalbeeld. Ik heb foto's van enkele huidige Saab-velgen naast een foto van de auto bewaard en kan er niet echt een bedenken om te vervangen.

OZ - Brabus Saab-velgen
OZ - Brabus Saab-velgen

Sommigen klagen over de slechte kwaliteit van de gebruikte materialen. Ik kan hier geen negatief commentaar op geven. Alleen liggen de geperforeerde platen laag over de weg en ook frontaal in de rijrichting, en zijn daardoor een makkelijk doelwit voor opspattende stenen en ander vuil. Daardoor ontstaan ​​er op een gegeven moment onvolkomenheden in het lakwerk, die u ook zelf kunt herstellen. De kwaliteit is dus niet zo laag als sommige boswachters beweren - het is allemaal een kwestie van zorg.

Het interieur van de Brabus Saab

Brabus heeft ongetwijfeld de meeste veranderingen in het interieur aangebracht. De toegang is via verchroomde opstaplijsten (niet op stappen a.u.b.!) met het Saab-embleem. Gezeten in de lederen zitting springen direct het carbon dashboard en de carbon applicaties op het stuur in het oog. Terwijl die in het stuur na 13 jaar nog steeds knap zijn, is het dashboard één ding.

Edele dorpels van de Barbus Saab
Edele dorpels van de Barbus Saab

Helaas is er geen vast koolstofmateriaal verwerkt, maar blijkbaar een koolstoffolie (of een imitatie) met een plastic coating die er na 13 jaar blootstelling aan de zon bij ongunstig licht al wat gehavend uitziet. Ook is de lijm op twee hoekjes losgekomen, maar ook dit defect is met matige handvaardigheid te verhelpen.

Geen van de alternatieven (aluminium, hout, licht of donker) ziet er echter echt beter uit dan carbon. Ik ken de kostenspecificaties die GM of Saab Duitsland Brabus (Link) aangesloten, niet. Met wat minder spaargeld had men wellicht een hogere kwaliteit kunnen kopen en dus een beter uiterlijk op oudere leeftijd. Andere details - namelijk de deurklinken en binnendeurpanelen - hadden op deze manier aangepakt kunnen worden.

Dashboard van de 9-5
Dashboard van de 9-5

De meeste armaturen zijn afgedekt met aluminium platen over het plastic heen, deze zien er ook na 13 jaar nog zeer chique uit. Met name de radio/cassette/cd-unit, de SID en de ACC (airconditioning) module profiteren hiervan, evenals de lichtschakelaar. Ook hier lossen de verklevingen niet op. Bij het vervangen van een van de componenten kunnen de covers met een zeker instinct worden overgedragen van het oude naar het nieuwe apparaat.

Pedalen met Saab-gravure

Het pedaal is ook herzien. Roestvrijstalen pedalen beschermd tegen uitglijden met rubberen knoppen vervangen de standaardmodellen, alle zijn gelabeld met het woord SAAB, evenals de voetsteun aan de linkerkant. Door de jaren heen beginnen de oppervlakken te slijten, maar dat is het karakter van dingen als je pedalen op straatschoenen gebruikt. Polijsten brengt hier weinig mee, behalve misschien de kassier van het bedrijf in de auto-industrie.

Pedalen met Saab-gravure
Pedalen met Saab-gravure

Meer chroom is te vinden op de versnellingspook (die ook het SAAB/Scania-embleem heeft in plaats van een schakelpatroon), de handremhendel en de ventilatieopeningen aan de passagierszijde. Ook het chroom ziet er na 13 jaar fris uit en is niet versleten, ook hier waarschijnlijk een kwestie van onderhoud.

Saab Scania versnellingspook
Saab Scania versnellingspook

Wordt het interieur opgewaardeerd door de Brabus-revisie? Niet voor iemand die niet van chroom houdt. Ik vond het in het begin even wennen, maar na verloop van tijd raakte ik er steeds meer aan gewend. Daarnaast vind ik dat carbon het beste harmonieert met de rest van het dashboard.

De houten versie zag er niet bijzonder hoogwaardig uit, althans in de catalogus, en de aluminium variant met het zwarte instrumentenpaneel en het niet-afgedekte beslag zag eruit alsof ze uit een metalen bouwpakket kwamen. Mijn pleidooi is dan ook in de richting van upgrading, met groeipotentieel.

En hoe rijdt de Brabus Saab?

Geweldig. De klassieke SAAB-deugden, vooral op lange reizen, gaan niet verloren, en het sportievere chassis maakt de SAAB Hungaroring niet (Link) maar verbetert nog steeds de wegligging in krappe bochten.

Met de 170 pk motorisering ben je niet overdreven sportief, maar toch goed genoeg om veel plezier te hebben tijdens het rijden en accelereren. Daarnaast het comfortabele interieur, dat ook op de achterbank voldoende ruimte biedt, en de grote kofferbak, die naast bagage ook grotere meetapparatuur slikt. Alles laat de Saab eigenlijk veel van zijn oorspronkelijke karakter. De revisie door Brabus beperkte zich tot enkele details, maar was op deze punten grondig. Met een ruimer budget had men waarschijnlijk nog meer details kunnen aanpakken.

Ik zou heel blij zijn geweest om te zien wat Brabus zou hebben gedaan met de 9-5 NG, misschien met dit genereuzere frame. Onder bepaalde omstandigheden zou er zelfs een alternatief voor Hirsch Performance zijn geweest - en het is algemeen bekend dat concurrentie het bedrijfsleven stimuleert. Helaas zullen we waarschijnlijk nooit de antwoorden krijgen op de vragen die hieruit voortkomen.

Saab 9-5 Brabus-editie
Saab 9-5 Brabus-editie

Trouwens - waar zijn we gebleven?

De foto's voor deze tekst zijn gemaakt bij de Hirbacher Weiher, net over de Franse grens. De vijver was ooit een vestingwerk en maakt deel uit van een reeks kunstmatig aangelegde watermassa's langs de "Route de la Ligne Maginot Aquatique", waarmee de Fransen het Duitse doorgangsgebied wilden omvormen tot een moerassig gebied in het geval van een aanval - het succes van het plan is bekend.

Sinds de jaren zestig worden de percelen rond het water gepacht of verkocht en zijn nu stevig in Duitse handen, althans in de weekenden. Desalniettemin is het hier heerlijk rustig en ontspannend - precies het juiste gebied voor een zondagse trip om de SAAB met turbocompressor over lege Franse landwegen te vegen.

- Einde -